Yunus Emre Sözleri

yunus-emre

Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.

Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.

Biz gelmedik dava için, Bizim işimiz sevda için, Dostun evi gönüllerdir, Gönüller yapmaya geldik.

Ben sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.

Bir ben vardır bende benden içeri.

Benim bir karıncaya ulu nazarim vardır.

Benim uçmak neme gerek, hergiz gözüm ona bakmaz.

Aşıklar ölmez, ölen hayvan imiş.

Bir kez gönül yıktın ise, Bu kıldığın namaz değil. Yetmiş iki millet dahi Elin ‘yüzün’ yumaz değil.

Bu dünyaya inanma, vefasın bulam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.

Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni…

Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.

Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

Dünyada dertsiz baş olmaz. Derd’olanın ahı dinmez.

Çok söz hamal yüküdür.

Cümleler doğrudur sen doğru isen, doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olurmuş

Dervişlik dedikleri, hırka ile taç değil. Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül, yahut diken.Ya hayattır, yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş.Kahrın da hoş,lütfun da hoş.

İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendin bilmez isen, ya nice okumaktır.

Dağa düşer kül eyler, gönüllere yol eyler, sultanları kul eyler, hikmetli nesnedir aşk.

Dört kitabın manasını okudum tahsil ettim. Aşka gelince gördüm, bir uzun hece imiş.

Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.

Eğer bir mümin’in kalbin kırarsan hakka eylediğin secde değildir.

Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı kemeğe kim gelir.

Eğer, ilerde bir gün “keşke” demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını.

Elif okuduk ötürü pazar eyledik götürü yaratılmışı hoş gördük yaratandan ötürü.

Ete kemiğe büründü, Yunus deyu göründü.

Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?

Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?

Ne varlığa sevinirim, Ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum ; Bana Seni gerek Seni.

Nefistir seni yolda koyan, yolda kalır nefse uyan.

Kırk küpü yerden göğe dizseler, ortadan birini çekeler, var sen seyreyle gümbürtüyü.

Kırma dostun kalbini; Onaracak ustası yok. Soldurma gönül çiçeğini; Sulamaya ibrik yok.

Maharet güzeli görebilmektir, sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, Alem herkes bilsin ki şunu; En büyük ibadet sevebilmektir.

Mal da yalan, mülk de yalan, var biraz da sen oyalan.

Miskin Adem oğlanı, nefse zebun olmuştur. Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.

Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanmaki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Herşeyin bir vakti vardır.

Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.

Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil.

Benlik davasını bırak muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek hoşgörülü olmaya bak.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

Yunus sözi alimden, zinhar olma zalimden, korkadurın ölümden, cümle doğan ölmüştür.

Zulum ile abad olanın akıbeti berbad olur.

Sabah mezarlığa vardım, baktım herkes ölmüş yatar, her biri çâresiz olup, ömrünü yitirmiş yatar.

Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz..

Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı, söz ola ağulu aşı bal ile yağ ede bir söz.

Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.Aşka münkir ademi bu meydandan sürmüşler.

Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.

Ya Rabbena hayreyle, Muhammed’e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.

Yalancı dünyaya konup göçenler. Ne söylerler ne bir haber verirler.

Sabır saadeti ebedi kalır Sabır kimde ise o nasib alır.

Sen doğru ol da varsın sanan eğri sansın. Lâkin sakın unutma ki; sen kendini bir şey sanmadığın sürece doğru insansın.