Yalnızlık Sözleri

Alışamadım sensizliğe, alışamadım senin çekip gitmelerine ve maalesef alışamadım gülmeye özür dilerim hayat yine yalnızım…

Asla unutmadım ve unutmayacağım! Bu kalp seni unutmak için sevmedi yalnız kalsam da hayalinle avunmasını da öğrendim ve şarkılara da yalnızlığımı öğrettim…

Bana geri ver ıslanmamış gülen gözlerimi… Bana geri ver kararmamış güzel günlerimi bana geri ver tükenmemiş büyük sevgileri bana geri ver hepsini geri ver!

Ben seni unutmak için sevseydim sana olan tutkunluğumu kalbime değil güneşin çıktığı zaman kaybolan buğulu camlara yazardım.

Beyazlar içinde seni beklerken bu ayrılık niye? Siyahın matemine bürünmüş bu duygular niye? Ayrılık için çırpınışlar niye? Her sevmek ayrılık mı demek?

Bir gece kapını çalarsa yalnızlık, açma bırak dışarıda kalsın, hayat ne kadar zor ve acımasız olsa da hayatı öyle mutlu yaşa ki kapıdaki yalnızlık yalnızlığından utansın.

Bir günü nasıl anlatayım sana sen yokken geçen saatleri nasıl söylerim sana yalnızlık koymuş adını artık ayrılık…

Bir seni sevdim ben bir de baharları sevdim seninleyken. Sonbahar ayrılığını yaşamak kader mi gülüm?

Bir yalnızlığıma sarılır ve ağlarım, güvenim sadece yalnızlığıma. Çünkü yalnızlık beni asla bırakmaz ve aldatmaz.

Dal değil köktür yalnızlık, kurutmadan sevmeli. Sulamalı yüreği ki kurusun yalnızlık.

Dilin söylediği kötü söz aklın yalnızlığı mıdır? Gözlerin akmadığı bir hüzün, yanakların yalnızlığı mıdır?

Eğer geceler seni düşündüğüm kadar uzun olsaydı asla sabah olmazdı.

En sürekli aşk karşılığı olmayan aşktır.

Geceleri başlar sözlerim sabaha kadar yalnızlığım beni derinden yaralar sitemim sana değil sevgilim sitemim hayata!

Gecenin işsiz karanlığında ümitlerimin tükendiği anda tek kişi istiyorum yalnızlığıma!

Hatırla sevgili; beni nasılda bırakıp gitmiştin! Sen yokken ben yalnızlıkla tanıştım.

Hep korkarız yalnızlıktan ama bil ki yalnızsan; yalancı arkadaşların, ikiyüzlü dostların ve çekip gidecek bir sevgilin olmaz.

İnsanlar hep birilerinin peşinden koşarlar, ama dönüp de kendi peşlerinden koşanlara hiç bakmazlar.

Kaderim sensizlikse, kaderim yalnızlıksa kaderim unutulmaksa, kaderim kalleşçe vurulmaksa ben kaderimin arkasındayım.

Kahvaltı hazırladım sana da gönderiyorum, umut dolu omlet, haşlanmış sevgi, bir dilim tutku, seni seviyorum reçeli ve birde yalnızlık demledim kaç şekerli olsun?

Karanlık odada otururum, dilimde türkü söylerim, elimde kâğıt yazarım yalnız kalmışım gurbette.

Kim bilir kimler var şimdi kalbinde… Sen beni unuttun çoktan belki de… Ben hala yaşarım eski günlerde… Her şeyde sen varsın unutamadım…

Korkum sevmek değil; korkum sevip de ayrılmak korkum kurşun yemek değil; kalleşçe arkadan vurulmak korkum ölüm değil, unutulmak!

Ne yıldızları istiyorum, gece yarılarıma. Ne güneşi istiyorum, karanlığıma. Çok değil bir tanem, sadece seni istiyorum, yalnızlığıma.

Nice insanlar gördüm kalpleri bomboş ama mutlu, çok az insanlar gördüm kalpleri sevgiyle dolu ama aşk ateşiyle yanıp kavrulan, hüzünlü ve mutsuz!

O kadar yalnızım ki sıradaki şarkı bir sonraki şarkıya gelsin.

O’nu çoktan unuttum. Ve bir yalanın ve yalnızlığın daha sonuna geldik. Esen kalın…

Ortalık aşık kaynıyor, yalanın vergisi yok herkes çok seviyor!

Oyuncak gibi oynattın beni, deli divaneye çevirip erittin hevesimi, ayrılıklar senin eserin olmuş buda bana ders oldu, ihanetinin ayrılığının ödülü benim için yalnızlık oldu gülüm.

Sen benim hayatımda olduğun sürece, ne sen kimseye rakip ne de kimse sana rakipti. Çünkü sen benim için daima tektin.

Sen gidince anlıyorum yalnızlığı, yetermiş sesin içimi doldurmaya…

Sensizliğimde dinlediğim ve tekrar tekrar başa sarıp ezberlediğim şarkıların tek sebebisin yalnızlık.

Susuyorum, aslında söyleyecek o kadar çok sözüm var ki ama anlatamıyorum kimseye korkuyorum işte daha çok yalnız kalırım diye.

Utanırım, söyleyemem yaşadığımı, yalnızlığı, kelimeler yetmiyor ki, bu mu sevda dedikleri.

Yağmur altı gecelerim ve sonra sabah uyanırım başımda ağır bir ağrı. Ruhum kimi yendi ya da kime yenik tek başıma kaldığımda basım öne eğik.

Yalnız kalan aşıklar geceleri ağlar her ne kadar erkekler ağlamaz deseler de her erkeği ağlatan bir bayan vardır, başrolü ise yalnızlık ile ayrılıktır!

Yalnızlığa gömüldüğün bir akşamda, güneşin geç doğduğu soğuk bir sabahta, özlediğinde ve ağladığında, sıcak bir ele hasret kaldığında beni hatırla hep seninleyim.

Yalnızlığım kendime güzelim senin aşkınla hitap düşmüş bedenim, geleceğe umutsuz bakıyor gülüm…

Yalnızlığımla savaşırken kendi dünyamdan beni bırakıp gittin umarsızca! Son sözlerim bunlar sana lanet olsun bu sevdaya!

Yalnızlık aşk değildir, dost değildir, aile değildir, arkadaş değildir! Nedir mi? Seni sen yapmayan; seni sen olarak görmeyen ve senin rol yapmadığın her yerdir her yer.

Yalnızlık diş ağrısına benzer sancısı gece başlar.

Yalnızlık meşakkatli iş. Kendi kendine konuşmak neyse de, cevap vermek bir hayli zor oluyor.

Yalnızlık ne mavi derinlikleri olan denizlerde nede sıcak çöllerde olmaktır, yalnızlık bu şehirde sana ulaşamamaktır unuttun diye

Yalnızlık ömrüm boyunca tanımadığım bir yabancıydı, onunla şimdilerde beraber uyanıyoruz. Her yeni güne iki yalnız, şarkılar yazıyoruz.

Yalnızlık sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek; senden giderken yollarda “ömrümü” bitirmektir.

Yalnızlık sis gibi, yalnızlık sızı, yalnızlık buz gibi, yalnızlık ayaz, yalnızlık kaygan zemin, tutunmadan durulmaz, yalnızlık sensizliktir, sensiz de hiç yaşanmaz…

Yalnızlık, adını bile bilmediğim bir yabancıydı; bugünlerde ise onunla beraber uyanıyoruz.

Yalnızsan eğer dermansız dizin şu fani dünyada kaybolur izin gözyaşı dinmeyen o kimsesizin sığınacak evi yurdu yalnızlık.

Yanında olmamasında daha kötü şeyler vardır bu hayatta. Mesela başkasının yanındadır. Tek bir şey istersin o zaman; yanımda olmasın ama yanında biri de olmasın.

Yaşamak buysa yaşıyoruz hepimiz bir gün yalnız kalacağız bu yüzden yalnız kalana kadar seninle yaşamak istiyorum aşkım!

Zerre kadar mutluluk kalmadı kalbimde, bedenim zifiri karanlık gözlerim kör oldu yalnızlığa mahkum bu seni seven serseri.