Ümit Yaşar Oğuzcan Sözleri

umit-yasar-oguzcan_130503153534

 

Ayrılık diye bir şey yok. Bu bizim yalanımız. Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var…

Ben akıllı kadınları severim: Düşünen, az konuşan, çok bilen.. Her yerde, her zaman nazı çekilen.

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın, Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın, Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı; beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.

Biraz kül, biraz duman… O benim işte Kerem misali yanan… O benim işte İnanma gözlerine ben ben değilim -Beni sevdiğin zaman.. O benim işte.

Boşuna değil pazarları sevmeyişim. Durup durup içimin kararması, gözlerimin dolması apansız boşuna değil.

Bu kadar yürekten çağırma beni ! Bir gece ansızın gelebilirim…

Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse yılların içimde bıraktıklarını.

Bu nasıl sevgi böyle? Bu nasıl tutku? Bu nasıl özlem? Ne zaman gözlerini görsem bir çoğalıyorum, bir eksiliyorum.

Daha çok aldanacağız yaşadıkça. Anlasana bu ilk aldanışımız değil.

Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm. İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın.

Geldin ya! şimdi herşey güzel seninle. Yürümenin, konuşmanın, nefes almanın bir başka anlamı var artık. sen varsın ya, herşey bambaşka gözlerimde.

Gökyüzü güneş de olsa… Sensiz karanlıktayım!

Gökyüzü güneş olsa; sensiz karanlıktayım…

Gül biraz; bunca keder, bunca göz yaşı dinsin, Gül biraz; şu gökkubbe kahkahanı işitsin. Her gidenin ardından koşmaya değmez hayat, Gelecekleri bekle, gidecek varsın gitsin.

Hani hiç bitmeyecek sandığım güzellikler? Ne sevinçler, arzular ve neler vardı gitti. Kalakaldım ortada böyle ben param parça, Her gelen yüreğimden bir şey kopardı gitti.

İçtiğim içkilerin Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı Bu emsalsiz hüzün Seni beklediğim içindir.

Ne gariptir şu ayrılık günleri… Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan; nedense bir tuhaf oluyor insan…

Ne zaman seni düşünsem yalnızlığım aklıma gelir.

Nice güzellikler gördüm yeryüzünde, en güzeli bir sabah ellerinle uyanmak…

Öyle bir gel demelisin ki, mesafeler anlamını yitirmeli.

Sana en muhtaç olduğum şu anda gel. Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Sevgimi anlamadığın ve ona saygı göstermediğin anda ölebilirim… Karşılık vermediğin anda değil !

Sevmek… Seni alabildiğine sevmek… Hiçbir şeyi umursamadan, bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmek Tutmak ellerinden, o derinlere inmek, gitmek oralara, o yerlere Orda hep sen olmalı, seni yaşamak ve olduğun yerde bile…

Şiirden önce aşk vardı, şiirden sonra ölüm var.

Unutma ki her seven isimsiz bir kahramandır. Unutma ki insan; sevebildiği kadar insandır.

Ve deler sevgi dolu yüreğini sevgi bilmeyen bir kurşun.

Yalan değil değiştiğim, yalan değil Şimdi her şarkı beni ağlatır Deli eden insanı zaman değil Zamanı unutmamak kahırdır…

Yoruldum, her bulduğum yerde seni kaybetmekten.